borelioza-objawy-badania-leczenie-SM

 

Borelioza – objawy, badania, leczenie, SM

Borelioza, objawy, badania, leczenie, SM – o tym znajdą Państwo informacje na tej stronie. Zacznijmy od samych chorób autoimmunologicznych. Czym są choroby autoimmunologiczne? Jest to rodzaj chorób, w których organizm niszczy własne komórki i tkanki. Podłożem takich chorób jest proces zwany autoimmunizacją, w którym układ odpornościowy wytwarza przeciwciała – immunoglobuliny – skierowane przeciwko własnym tkankom – autoprzeciwciałom, wywołując ich zapalenie, które prowadzi do trwałych uszkodzeń. Podczas zachodzenia tego mechanizmu białe ciałka krwi uważają komórki własnego organizmu za obce, przez co niszczy je w mechanizmie autoagresji.

Borelioza a SM i choroby autoimmunologiczne

Niestety, nie są znane bezpośrednie przyczyny tego typu chorób, pewne jest natomiast jedno – największe znaczenie przy powstawaniu chorób autoimmunologicznych mają czynniki zewnętrzne. Możemy do nich zaliczyć patogeny, toksyny, alergie na melko, gluten czy pszenicę. Niektóre z nich zostały już rozpoznane i można do nich zaliczyć bakterie m.in. z rodziny borrelia, wirusy czy pasożyty. Nie bez znaczenia są także czynniki genetyczne, wiek i płeć chorego. W związku z tym że choroby te powoduje wiele czynników, tym trudniej zapobiegać im i je leczyć. Niełatwe jest również samo diagnozowanie.

Także lista chorób o charakterze autoimmunologicznym jest długa. Są to choroby tarczycy, choroby stawów, choroby tkanki łącznej, choroby układu nerwowego i mięśni, choroby wątroby, niedokrwistość, cukrzyca i inne. Wśród nich wymienić trzeba także boleriozę i stwardnienie rozsiane.

Na choroby autoimmunologiczne chorują często młodzi ludzie. jak wynika ze statystyk, najczęściej są to kobiety. Prawdopodobnie wynika to z ich natury. Choć to kobiety właśnie zazwyczaj lepiej radzą sobie, mają bardziej odporny system obronny, to paradoksalnie nadaktywny  system odpornościowy może w tym przypadku stać się właśnie problemem, bo to na jego skutek organizm zaczyna zwalczać sam siebie. Często na zachorowanie maja też wpływ geny, to one moga stanowić o tym, że będziemy bardziej podatni na zachorowanie na którąś z chorób autoimmunologicznych.

Leczenie chorób autoagresywnych rozpoczyna się od walki z czynnikami wpływającymi na ich rozwój. Nie zawsze jest to jednak gwarancja wyleczenia, ale to jedyna metoda walki ze schorzeniem. Wykrycie bakterii i ich wydalenie z organizmu często cofa choroby lub zatrzymuje ich rozwój, jednak całkowicie leczącej metody do tej pory nie ma.

Test identyfikacyjny BICOM, test ANA

Chorując na jedną z chorób autoimmunologicznych, warto zdiagnozować, jak bardzo nasze ciało jest obciążone toksynami, aby sprawdzić, czy mają one wpływ na rozwój lub nawrót choroby. Niektóre bakterie, wirusy, grzyby, toksyny, metale ciężkie i szczepionki mogą wiązać się z nasileniem choroby. Szczególnie groźne są bakterie z grupy borrelia, wywołujące boreliozę. Wywołują one w organizmie autoagresję, która często bywa niewykryta. Jako że choroba jest bagatelizowana i niewystraczająco znana, diagnostyka choroby jest tym cięższa. Chorzy często nie wiedzą ze chorują, jeśli nie mają typowych objawów a cierpią na przykład na reumatyzm czy cukrzycę. Często lekarze leczą na daną dolegliwość, nie wiedząc, że główną przyczyną może być ciężka choroba – borelioza, której zazwyczaj nikt nie sugeruje.

 

Warto więc zrobić test terapii BICOM, terapia tego typu przynosi dobre rezultaty przy większości chorób reumatoidalnych, włóknisto-mięśniowych, fibromyalgii, neurologicznych o podłożu autoimmunologicznym, twardzinie. Gwarancji jednak nie ma nigdy, jako że każda choroba reaguje inaczej.

Borelioza sm, objawy, badanie, leczenie

Innym testem, który należy przeprowadzić w celu rozpoznania choroby autoimmunologicznej jest test ANA. Przeprowadzany jest w dwóch etapach. W pierwszej kolejności określa się występowanie we krwi przeciwciał, jest to test jakościowy. W części drugiej należy określić jaki typ przeciwciał występuje u badanej osoby. Na podstawie wyników określa się rodzaj choroby autoimmunologicznej dotykającej pacjenta.

Borelioza i SM

Borelioza, a konkretnie jedna z jej odmian – neuroborelioza to groźna postać tej choroby, zwana także boreliozą układu nerwowego. Jej rozwój polega na tym, że atakując mózg wpływa na poszczególne jego funkcje, sprawiając że ulegają one stopniowemu wyłączeniu. Wpływając na zmysły, sprawia problemy ze wzrokiem, słuchem, węchem, powoduje nawet zaburzenia w pamięci, wywołuje stany lękowe, uczucie dezorientacji, a nawet może doprowadzić do paraliżu. Objawy neoroboreliozy są więc bardzo podobne do skutków jakie wywołuje stwardnienie rozsiane, zwane także w skrócie SM.

Stwardnienie rozsiane to choroba ośrodkowego układu nerwowego powodująca demielinizację ( uszkodzenie wieloogniskowe) i rozpad tkanki nerwowej. Jest to choroba autoimmunologiczna, polegająca na tym, że układ odpornościowy organizmu zaczyna niszczyć tkanki nerwowe. SM objawia się zatem zaburzeniami czuciowymi, ruchowymi, zespołami bólowymi, zaburzeniami w widzeniu i równowadze a także w zakresie psychiki – zaburzenia nastroju, zmęczenie, problemy poznawcze.

Jak widać, objawy obydwu chorób wydają się na pierwszy rzut oka bardzo podobne. Dlatego tak istotne jest wykonanie testów diagnostycznych, by zbyt pochopnie nie zdiagnozować boleriozy jako stwardnienia rozsianego, a takie przypadki się zdarzają. Często lekarze nie od razu potrafią rozróżnic te schorzenia i wtedy badania są konieczne. Nie ma jednego testu, który może zdiagnozować stwardnienie rozsiane. SM wymaga diagnozy opartej o objawy kliniczne, badania obrazowe i wykluczenie możliwości, że jest to inna choroba o podłożu autoimmunologicznym. Trzeba także pamiętać, że boreliozę powoduje ukąszenie kleszcza, a stwardnienie rozsiane jest zaburzeniem bezpośrednio niezależnym od czynników zewnętrznych.